't Zit hem in de kleine dingen...

Goed, waar zal ik beginnen? Veel valt er niet te vertellen, maar toch is de drang om te bloggen te groot!

Gisteren zijn onze lessen niet van start gegaan, blijkbaar is het eerst nog welkomstweek voor de nieuwe studenten, voor ons wordt donderdag de 'Welcome Day' georganiseeerd. Dus waarschijnlijk hebben we vrijdag pas onze eerste echte les. Nu moeten we onze dagen gewoon nog opgevuld zien te krijgen... Nog eens een stad bezoeken wordt ons een beetje te duur, oké de treinen zijn vrij goedkoop, maar niet als je iedere dag ergens anders heen wilt. Forlì zelf heeft al weinig of geen geheimen meer voor ons, dus wordt het dan maar werken voor de Bachelorpaper...

Door een teveel aan tijd begin je je op den duur ook te focussen op de kleine ergernissen... Such as het feit dat onze huisgenootjes hun potten en pannen maar gewoon laten staan ipv ze fatsoenlijk af te wassen, af te drogen en netjes in de kast te zetten, het blijkbaar erg moeilijk is om een rol toiletpapier te vervangen en zo van die dingen. Ik weet wel dat ik me daar niet te veel van moet aantrekken en het zijn echt pietluttige dingen, maar als je tijd te over hebt, begin je je druk te maken in de allerkleinste dingen.

Tijd te over is ook niet bevorderlijk voor heimwee... Ik moet zeggen ze slaat van tijd tot tijd keihard toe, niet urenlang, maar gewoon tien minuutjes dat ik even gewoon supergraag thuis wil zijn. Zeker nu onze jongste hondentelg niet 100% is... Ze is de laatste dagen blijkbaar heel ziek geweest en nu kampt ze met een maagontsteking en zit ze ook nog met een aanslepende blaasontsteking. Die blaasontsteking moet verder onderzocht vermits ze maar één niertje heeft, maar dat onderzoek kan nu niet omdat ze die maagontsteking heeft.

Een wijs man heeft me onlangs nog gezegd dat Erasmus met ups en downs gaat, maar dat je moet proberen altijd het halfvolle glas te blijven zien en dat probeer ik!

Veni, vidi, vici!

X

Weinig te doen...

Ciao ragazzi!

Tot onze spijt moeten we vaststellen dat in een kleine stad als Forlì niet zo heel veel te doen valt. De winkels houden allemaal siësta van half 1 tot minstens half 5... Da's dus allemaal nog eens extra wennen.
Maar toch went het wel, al moet ik toegeven dat het de ene moment beter gaat dan de andere.
Zeker nadat we gisteren Ravenna bezochten. Ravenna is een heel mooi en pittoresk stadje met een groot aanbod aan kunst, maar ook Ravenna is een stadJE, we waren er dus nogal snel door...
Dan maar op naar Rimini. We moesten sowieso de trein richting Rimini nemen om terug bij onze thuishaven te geraken, dus besloten we om er daar toch even uit te stappen en richting strand te trekken. Het zonnetje scheen en met een trui aan was het best te doen op het strand. Heel veel ongelovige blikken kwamen onze richting uit 'Gaan die met dit weer op het strand liggen?', het antwoord: Ja dus!
De meeste Italianen vinden het weer nu al veel te koud en toegegeven, het kon warmer, maar voor hen is het al praktisch winter. Je ziet hier dus ook heel veel sjaals en mutsen!
Ons huisgenootje, Elisabetta, komt oorspronkelijk uit Cagliari, Sardinië, en zij overleeft de kou hier niet zonder haar dagelijkse liters thee. Als haar vader haar uit Cagliari belt met de melding dat het daar ook al ijzig koud is, 25° gemiddeld, wordt ze daar dus niet blij van, want 'Papà, het is hier maar 18°'!!!
Ons andere huisgenootje is een Oekraïense, Olga. Zij kan wel iets beter tegen de kou. :) Al is kou hier dus heel relatief te nemen!

Nog een kleine mededeling van algemeen nut: FABIAN CANCELLARA WERELDKAMPIOEN TIJDRIJDEN!!!!!!!!!! Voor de vierde keer! 

Fabian en ik in Verbier
tijdens rustdag 2 van TdF 2009

Tja, zelfs als ik ergens anders zit, blijft de passie voor wielrennen te groot om niet te kijken naar wat Spartacus zal klaarspelen! Met veel verwachting kijk ik uit naar zondag. Al duim ik dan ook voor de Belgen en voor de Italianen, maar stiekem wens ik een Zwitser het allerbeste! 

Vandaag trek ik richting park met de nodige boeken om een beetje vooruit te geraken met mijn paper.
Iedereen die tweetalig opgevoede mensen kent, mag mij even mailen als ze denken dat die wel zin hebben om mee te werken aan mijn onderzoekje. Het belangrijkste is dat ze van kindsaf twee talen aangeleerd kregen.

Dikke kus van jullie ErasMUS!

Ciao!

X

Mijn optrekje!

Dag lieve lezertjes!

Hier volgen een paar foto's van mijn kamertje en van de gemeenschappelijke ruimten in het appartementje waar ik verblijf.

Mijn bed en kleerkast

Mijn superleuke plateau! Met dank aan tante Thalia!!! :)

Computerdesk en foto's

De gordijntjes waar ik zo fier op ben!
Met dank aan mam en broer
(en de markt, die er trouwens ook op maandag staat!)

Bed en nachtkastje met foto's

Over de kleerkast heb ik nog een en ander te vertellen...
Vrijdag heb ik de kast helemaal ingeladen, alles zat goed vol, deurtjes dicht gedaan... 's Avonds wil ik nog iets uit de linkerkast halen en, jaja, de deur blokkeert, geen openkrijgen aan. Aaron geprobeerd, mama geprobeerd, Eline en ik geprobeerd, geen beweging in te krijgen. Ikke: zenuwachtig en in alle staten.
Gelukkig kwam Signora Martoni, onze huisbazin, zaterdagmorgen om de contracten te tekenen, dus heb ik haar direct gemeld dat ik de deur niet meer openkreeg. Zij geprobeerd, niet gelukt, dus zij naar de klusjesman gebeld. Custode was er vrijwel meteen, hij prulde wat aan de sleutel en in minder dan een minuut was de deur open... Blijkbaar kan je de deur zowel naar links als naar rechts op slot doen, dus je kan zowel naar links als naar rechts draaien... wist ik veel...!
In ieder geval: die deur gaat niet meer op slot!!!!! :-)

De beruchte kleerkast

De gang, de deur links is de deur
naar mijn kamer, ik sta voor Eline's
slaapkamerdeur

De badkamer

Onze gemeenschappelijke gang

Keuken

Aangekomen!

Hier zit ik dan! In Forlì, Emilia Romagna, Italië!
Aangekomen ben ik al een tijdje ondertussen. Gesetteld nog niet helemaal...
Ik heb de luxe gehad dat mijn supermams en superbroer me tot hier hebben gevoerd met de wagen. Van hieruit nog eens een welgemeende merci!
Donderdag hebben we een hele dag gereden om hier om een uur of 10 's avonds aan te komen. Dan hebben we al even de kamer bezocht en dan terug naar het hotel. Ik ben bij mam en broer in het hotel gebleven tot eigenlijk, nu... Dit wordt dus de eerste nacht van mijn Erasmusavontuur.
Mama en broer vertrekken morgen terug naar huis. En dan hoop ik ze dinsdagavond op skype al terug te mogen begroeten vergezeld van de honden en de kat, die momenteel ook op hotel zijn! Je ziet bij ons gaat ie-de-reen op reis! ;)

De afgelopen dagen heeft mijn kamer een ware metamorfose ondergaan: van witte muren, bed, bureau en kast tot gezellige kamer met, oké, witte muren maar met superleuke oranje-rode gordijntjes die het geheel een beetje opfleuren! Foto's volgen later! ;)

Aan iedereen een hele dikke zoen en see y'all soon!


X

Xana

Afscheidsfeestje

Zaterdag had ik wat vrienden en familie uitgenodigd om 'afscheid te komen nemen'. Het makkelijkst was iedereen ineens uit te nodigen want anders was ik iedere avond 'afscheid' aan het nemen...
De voorbije weken stonden mijn gsm en mail vol met berichtjes 'Wanneer kunnen we eens afspreken, want wij willen je nog wel eens zien voor je vertrekt, he!'. Dus het besluit om dan toch maar een feestje te organiseren, was snel genomen. Al vind ik de naam 'feestje' ietwat ironisch 'Kom we gaan feesten omdat je mij een hele tijd niet zal zien...' Hmmm, dubbel gevoel...

En dat dubbele gevoel is heel letterlijk te nemen: langs de ene kant superblij dat ik eindelijk kan vertrekken, want dit is dé kans om zoiets te doen en langs de andere kant; kan ik dat wel zo alleen zijn en op kot zitten en echt helemaal op mezelf zijn aangewezen?
Ik gok maar dat het allemaal wel zal lukken. Dat is ook de zin die tijdens mijn feestje het meest werd uitgesproken 'Het zal allemaal wel lukken'. Well, let's hope so! ;)

Donderdag is D-day!
Om half 6 's morgens de auto in, gepakt en gezakt, broer en mam erin, en rijden maar. Dan zijn we vertrokken voor een rit van minstens 13u... Gelukkig zijn we met z'n drietjes en kunnen we elkaar tijdens het rijden een beetje aflossen (stoppen en dan wisselen natuurlijk)!
We hopen rond een uur of 10 's avonds in Forlì aan te komen.
Maandag vertrekken broer en mams dan terug naar huis, zonder mij...


... en ik, ik moet die maandag de eerste dag naar school, als alles vlotjes verloopt toch!

Kriebels tot in de keel en vlinders in mijn buik,
laat het maar snel opengaan, dat nieuwe luik!

X
Xana

P.S.: Tot slot nog enkele foto's van het feestje:

Kleine Jense en ik

Familie Meulebroeck   

Neef Kevin en zijn vriendin Stefanie

Tante Nicole en Nonkel Marcel
(precies een beetje te veel wijn?)

Stefanie en ik

Neef Jan en zijn vriendin Kim
(papa en mama van Jense)

Tante Thalia en haar zoon, dus mijn neef, Stein

Testing, testing, 1, 2, 3...

Welkom op mijn nieuwe blog over mijn Erasmusavontuur in Forlì, aan de befaamde Bolognese Universiteit!

Op 3 september 2010 heb ik mogen vernemen dat ik dit avontuur zeker mag aanvatten en natuurlijk ben ik reuzeblij met dit geweldige nieuws!

Jullie kunnen via deze blog mijn kapriolen en uitspattingen volgen!

Veel plezier!