Dear Lord, let it stop snowing...

Oké, dit is een blogbericht dat ik uit pure miserie (dramaqueen) schrijf...
Vandaag is het dan toch gebeurd: de luchthaven van Charleroi sloot om 14u de deuren, wanneer ze terug open zullen gaan, weet voorlopig niemand.
David en Sander zitten vast op de luchthaven, hun vlucht werd geannuleerd.
Mijn God, ik hoop dat dat bij ons niet waar zal zijn! Ik wil Kerstavond niet doorbrengen op een overvolle luchthaven! Misschien ben ik wat voorbarig, maar de kans dat onze vlucht ook nog geannuleerd wordt, is vrij reëel. Dus daarom wil ik jullie, mijn trouwe lezertjes, vragen om te bidden dat het stopt met sneeuwen. Woensdagavond mag er van mij terug een meter vallen, maar laat alsjeblieft de luchthaven open zijn deze woensdagochtend!

Ik dank u!
X

Koning Winter: the sequel

Lieverds,

Ik blog al zo snel terug omdat ik jullie deze foto's niet wil onthouden. Toen Eline en ik gisterenavond naar Marijkes feestje vertrokken, schrokken we ons een hoedje toen we buiten kwamen... Het was spekglad en er lag een laag sneeuw! We hadden wel gezien dat het aan het sneeuwen was 's middags, maar we hadden niet durven denken dat de straten er zo zouden bijliggen. Wat normaal een wandelingetje van een halfuur zou worden, werd er eentje van ruim een uur... Maar we zijn er zonder kleerscheuren geraakt! Erg lang zijn we niet gebleven: we moesten nog terug thuis geraken... Maar het was een korte, maar krachtige laatste ontmoeting met de Erasmusvrienden!

Deze foto's heb ik onderweg gemaakt. Op Eline's blog vind je een foto van overdag! Link: zie hiernaast in mijn vriendenlijst! :)

De besneeuwde Piazza Saffi 

Zo lagen bijna alle straten erbij...
Dit is een foto van onze straat. 

Zo, maandag nog een exaampje en over een kleine vier dagen ben ik weer in ons Belgenlandje! Ik mag me blijkbaar verwachten aan een grote berg sneeuw en, hoogst waarschijnlijk, een WITTE kerst!!!! :) :) :)

Gek: hoe dichter het naar-huis-gaan komt, hoe langer de dagen duren... En dat terwijl de kortste dag van het jaar langzaamaan dichterbij sluipt!

Geniet van een stevige sneeuwwandeling en hou elkaar warm!

X

Koning Winter

Dag lieve lezertjes!

Ik heb gehoord dat Koning Winter al duchtig aan de slag is geweest bij jullie. Wel, hier is hij sinds gisteren écht in het land. Ijskoud en sneeuw... De sneeuw blijft niet echt liggen, ik denk dat ze wat veel zout gestrooid hebben. Ik hoop dat ik de kou in België nog gewend raak, want ik vind het hier nu al 'pokkekoud'. Zelfs in onze kamers is het ijs-ijskoud! Niet normaal! Maar ja, de verwarming aanzetten kost hier een bom geld en we zijn nu al heel veel geld kwijt aan water, gas en elektriciteit... :s Dekentjes, extra sokken en dikke truien brengen gelukkig wel een beetje soelaas, hoewel het vandaag eigenlijk echt niet te harden is. Ik heb zelfs zin om mijn oorwarmer en handschoenen aan te doen... :s

Maar nu terug even wat anders: vandaag heb ik mijn eerste examen op Italiaanse bodem afgelegd en ik ben geslaagd! :D
Vanavond begint mijn laatste weekend in Forlì... Dat wordt goed ingezet met een party bij Marijke thuis en zal voor de rest bestaan uit studeren voor het examen van maandag (en misschien zondag de veldrit in Kalmthout meepikken, het is té erg om die te moeten missen, want ze wordt verreden op een boogscheut van bij mij thuis)!

Hier nog een foto van een bende uitgelaten Erasmussers:

Linsey (vooraan), Eva, Eline, Sarah, Ellen en Marijke
(Inderdaad: Ellen en Marijke hebben
kerstballen aan hun oorbellen hangen)

Lieverds, het duurt niet lang meer: ik kom eraan! :)
X

Kerst in de stad van de meest besproken liefdesrelatie

Ciao!!


Gisteren hebben Eline en ik onze laatste uitstap van ons Erasmusverblijf gemaakt. De stad die we dit keer met een bezoekje vereerden, was Verona.
Verona is de stad van Romeo e Giulietta, het in Vlaanderen en Nederland bekende Shakespeare-stuk Romeo en Julia. Je kan er de huizen van beide geliefden bezoeken en ook het befaamde balkon van Julia. Hoewel het niet het echte balkon betreft, is dat een toeristische trekpleister van jewelste!

Verona is ook een van de weinige steden die een nog intact amfitheater heeft. De arena is impressionant, de trappen die je moest bestijgen om een zicht over de stad te hebben, waren dat eveneens... Gevolg: stijve spieren. Maar dat hadden we er heel graag voor over want het uitzicht is prachtig. Je kan de besneeuwde bergtoppen met helder weer zien liggen. Gelukkig voor ons was er gisteren geen wolkje aan de lucht, een stralende dag, wel een beetje koud, maar daar bestaan sjaals en mutsen voor. Op de bovenste trede van de arena heeft een vriendelijke Italiaanse schipper op rust ons gefotografeerd, het resultaat hieronder. Hoe weet ik dat hij schipper was? Wel, hij vroeg ons waar we vandaan kwamen en ik zei Antwerpen. Die stad kende hij, daar was hij wel eens met de boot geweest! :) Hij was fan van de kathedraal, zijn echtgenote vond het Steen adembenemend. Hij vond het echter niet kunnen dat je moet betalen om een kerk te mogen bezichtigen, in Italië is dat namelijk uit den boze... Tja, het huis van God zou in principe gratis te bewandelen moeten zijn, daarin begrijp ik hem wel! :) Supervriendelijke man, echt waar!

Natuurlijk was er ook de kerstmarkt! En wat voor een!!! Mijn God, was dat moooooiiii, niet te geloven! Er stond ook een kraampje uit Hasselt met jeneverborreltjes en Belgische chocolade. Eline voelde zich even weer helemaal thuis...
Voorts was er een soort Zwitsers geïnspireerd huis met Zwitserse kerstdecoratie. Echt heel mooi! Had iets voor jou geweest, tante! ;)
Dan was er ook het huis van de Kerstman en heel veel leuke andere kraampjes. Er was ook nog een huis met allerlei kerstdecoratie in hout, glas, plastiek, vanalles en nog wat! Echt heel mooi! Natuurlijk kon ik het niet laten om iets mee te brengen; ik ben nu een sneeuwmannetje, rendier met kerstmuts en beertje met kerstmuts rijker!

De foto's:

Balkon van Giulietta

Ik die de borst van Julia aanraak
omdat dat geluk brengt! 

De gang die leidt naar het balkon van Julia,
staat vol liefdesboodschappen

De kerstster die vertrekt vanop de arena en landt op Piazza Brà

De arena! 

De jaarmarkt/kerstmarkt gezien vanop de arena

De besneeuwde bergtoppen

De foto die de schipper van ons heeft gemaakt

De kerstster gezien vanaf z'n vertrek op de arena

'Inkom' van de kerstmarkt

Links het huis van de Kerstman
Achteraan het 'Zwitserse' huis

Binnen in het Zwitserse huis

Het Zwitserse huis

Eline bij het Hasseltse jeneverkraam

Kersttrein voor de allerkleinsten

Het huis met de prachtige kerstdecoraties! 

Vandaag was het weer back to reality na zo'n dagje in magische kerstsfeer, er moest namelijk flink gestudeerd worden, want vrijdag moeten we al 2 examens afleggen en dan maandag ook nog 1... En dan... Dan is het zover: eindelijk naar huis! Woensdag 22 december om 9u50 vertrekken we uit Italië om dan in januari voor goed 3 weken weer even terug te keren om examens af te leggen en dan is het definitief gedaan... Ik kan er eigenlijk nog altijd niet goed bij. Het is zooo snel gegaan, ongelooflijk!
Als ik thuis ben met de Kerstvakantie zal ik er toch niet rouwig om zijn om het Italiaanse leven even achter me te laten en ik zal vooral blij zijn om jullie, mijn dierbare bloglezertjes, nog eens allemaal een dikke knuffel te geven! Ik kan niet wachten...


Tot heel binnenkort!


En tot ik jullie zie:
"Save all your kisses for me... "               - Brotherhood of Man


X

Christmasvibes

Ciaoooo ragazzziiiiii!!! 


De Kerstperikelen beginnen de kop op de steken! :) Mijn kerstboompje staat al enige tijd, whoeps, maar komt nu pas echt tot zijn recht. In Forlì zijn ondertussen de kerstlichtjes aangestoken en de kerstboom op Piazza Saffi is versierd. Kerstmis is aangekomen in het land van de pizza. Over kerstmarkten hebben de Italianen duidelijk een andere visie, je vindt er namelijk meer eten dan snuisterijen, maar desalniettemin zijn we tevreden over het kleine kerstmarktje dat Forlì heeft. Ik gok dat er niet meer dan 10 kraampjes staan, inderdaad, klein dus! Er stond gelukkig wel een heel leuk kraam waar dus ook een van m'n kadootjes vandaan komt! Verrassing!!! 
Donderagavond is Sandra aangekomen en samen met haar zijn we naar de kerstmarkten in Firenze en Bologna geweest. Zij had de steden zelf ook nog niet gezien, dus dat was voor haar ook een leuk pluspunt, ze had namelijk 2 ervaren gidsen bij! ;) 

Florentijse kerstboom met
het florentijse schild

Zoals ik dus al zei: het concept kerstmarkt wordt hier anders opgevat dan bij ons, wat dus maakt dat de kerstmarkt van Firenze, waar iedere Italiaan die we kennen ons al warm voor had gemaakt, uitdraaide op een sisser van formaat. Ook daar was de kerstmarkt heeeel klein, gezien de grootte van de stad! Gelukkig is Firenze zelf mooi genoeg om met volle teugen te genieten van de stad zelf en van de kerstdecoraties die de prachtstad versierden. Heel mooi! Firenze heeft me ook een aantal kadootjes opgeleverd! Verrassing!!! 

Kerstman en -bomen uit ballonnetjes

Mama, dit is het plafond van
die gelateria die ik bedoelde,
die niet open was toen wij daar waren.

Florentijse kerstversiering

In Bologna waren er 4 kerstmarkten, de ene al iets groter dan de andere, maar stuk voor stuk de moeite waard. 

Bolognese kerstboom

Nog in Bologna vond op Piazza Maggiore een voorstelling van reddingshonden van de Carabinieri plaats. Ik zag meteen dat er een Newfy mee in de rij stond, ik superblij natuurlijk! We zijn dan ook een hele tijd naar de voorstelling blijven kijken. Ze lachten wel vaak met een Newfy die dit soort reddingswerk doet, normaal doen Newfy's vooral reddingswerk in het water... Maar deze Newf liet toch maar mooi zien dat hij dat ook allemaal kon, oké, soms iets langzamer dan de anderen, maar voilà, hij deed het toch maar! :) Springen is niets voor een Newfy, maar deze deed het toch behoorlijk! 

Viggo, mocht je ineens kunnen lezen:
deze is niet bang voor hoogtes,
misschien eens een voorbeeld aan nemen? :) 

Meer foto's en filmpjes van de voorstelling vinden jullie op m'n facebook. Aaron, be a dear, en laat de mama via uwe fb even kijken, thx! :) 
Maandagmorgen is Sandra heeel vroeg terug naar huis vertrokken! Wij hopen dat ze het leuk vond, zo hier bij ons. :) 
Sindsdien gaat het hier weer z'n gewone gangetje: veel werk voor school. Morgen is het hier een feestdag, dus dan kan ik heel hard werken voor school *licht ironische ondertoon*... 


Nog 14 dagen en ik kom naar huis! 


A presto! 


En tot ik jullie weer spreek: 
Chi non ha il Natale nel suo cuore, non lo troverà mai sotto un albero. 
wat zoveel betekent als: 
Wie Kerstmis niet in z'n hart draagt, vindt het nooit onder een boom. 


X

Buik vol

Hallow!

Even een dipje, het overkomt je... Zo maar, zonder enige aanleiding, poef, daar is het en het wil niet meteen plaatsruimen voor iets anders...
Ik heb het nu al bijna een week: ik ben het beu, ik wil naar huis, maar langs de andere kant: het is nog maar drie weken en dan zit het lesgedeelte van Erasmus er al op! Het is waanzinnig snel gegaan en het was heel leuk, maar nu hunker ik toch weer een beetje naar thuis. Gewoon thuis zijn!
Ik heb zeker heel veel bijgeleerd, maar van mij mag het nu even gedaan zijn met overal Italiaans te horen of sowieso gewoon het vreemde talen praten. Even genoeg, basta! Gewoon nog eens naar de bakker kunnen gaan om 'een lang wit gesneden' te vragen, gewoon lekker op z'n Kapels in plaats van het Italiaans.
Het klinkt misschien gek en hier zijn best veel Belgen waar je Nederlands mee kan praten, maar toch mis ik 'ons taaltje', ons dialect. Ik ben heel blij dat ik met Eline nog dagelijks Nederlands kan praten, want anders zou ik dat gemis nog feller gehad hebben, denk ik.
Gisterenavond was het dieptepunt van de week, als het kon, zat ik op het vliegtuig richting Kapellen-city! Nu is dat weer wat voorbij hoor en het is heus niet zo dat ik mijn ogen knalrood zit te janken en mijn kamer niet uitkom. Maar ja, ik geef het toe: ik ben het hier een beetje beu... :s
Beu van altijd wakker te worden van mijn bovenburen, onderbuurman (halfdoof, dus een telefoon met megaversterker, kan je nagaan) en zijburen. Echt waar, ik denk dat ik het niet zou overleven als ik al-tijd in een appartement zou wonen.
Beu om altijd in een vieze keuken aan te komen, waar de berg afwas je toelacht.

Nu hebben we heel veel werk voor school. Als het goed is, hebben we ook drie examens die al in december plaatsvinden, daar zijn we dan al vanaf voor de feestdagen! Jippie! Daar moet nu dus flink aan gestudeerd worden, dus daar hebben we zeker onze handen mee vol. Maar sowieso hebben we hier wel veel taken, vaak voor dezelfde lessen en altijd vrij lange taken, waar je dus meestal een uur of twee zoet mee bent. Maar ja, da's op Lessius niet anders, right!?

Oké, bij deze wil ik dan mijn depressief berichtje afsluiten met een positieve noot:
dit weekend worden in Forlì de kerstlichtjes aangestoken!!!! :)
En op 1 december begint de Kerstmarkt!!!
Ik ben eigenlijk al helemaal in Kerstsfeer, alle winkels hier zijn al versierd en je kan zeker niet naast de (nog aan te steken) kerstverlichting in de straat kijken! Sinterklaas wordt hier niet gevierd, dus daarom dat we er dit jaar wat sneller ingerold zijn!

Tot snel!

On s'est connus, on s'est reconnus.

On s'est perdus de vue, on s'est r'perdus de vue

On s'est retrouvés, on s'est séparés.

Dans le tourbillon de la vie.

                                             - Jeanne Moreau (film: Jules et Jim, met dank aan Dott Hamon!)

Kus!

X

Een veelzeggend spreekwoord

Dag trouwe lezertjes!

Het is ondertussen al weer meer dan een week geleden dat ik jullie nog iets heb laten weten, dus bij deze maak ik dat even goed!
Het gaat goed met mij, dank u! Ik verveel me hier niet, poets mijn tanden 's morgens en 's avonds, eet gezond (toegegeven: in afwisseling met de nodige zakken chips) en denk aan mijn persoonlijke hygiëne. Je hoeft je dus om mij zeker geen zorgen te maken, ik maak het uitstekend! :)
De reden van mijn digitale afwezigheid is te wijten aan heel veel schoolwerk en weinig tijd voor andere dingen. Echt, het schoolwerk begint zich serieus op te stapelen, pfffiieewww, en als je me niet gelooft, verwijs ik je graag even door naar de webstek van mijn vriendin aka roommate aka Eline Geerinckx, zij heeft het vele schoolwerk goed beschreven in haar laatste blogbericht! :)
Over het algemeen was het een rustige week, zo eentje met veel les en veel huiswerk, zoals we die op Lessius maar al te goed kennen! O ja, trouwens, over Lessius gesproken, gisteren heb ik twee (jawel, idd, 2) bevestigingsmails gekregen ivm mijn ISP: eindelijk goedgekeurd! Jippie jeej, nu is dat tenminste ook in orde!
Dinsdag was er de Hongaarse aperitivo zoals gewoonlijk in Moquette. Er was heel weinig volk, maar toch hebben we ons best geamuseerd. Een beetje bijkletsen met de andere Belgen en met mijn Poolse vriendin, Natalia! Natalia en ik hebben ons Duits eens op elkaar uitgetest en dat bracht een verrassend resultaat aan het licht: we mixen Duits en Italiaans en daarbovenop nog een beetje Engels... Hilarisch! "Ich spreche Deutsch un po'", was een van de vele zinnen die ook gisterenavond tijdens de Baccanale terug ter sprake kwam!

Natalia "Ich spreche Deutsch un po'"en ik

Zoals hierboven al vermeld, was het dus gisteren Baccanale, het grootste universiteitsfeest van de herfst! Het was een geslaagd feestje, alleen de organisatie liet een beetje te wensen over. Zo zouden er normaal vanaf 22u shuttlebussen van Piazza Saffi (het centrale plein van Forlì) naar Empyre Discoteca rijden. Wij hadden met een aantal vrienden afgesproken op de Piazza tegen half elf, om toch niet de eerste geeks op de dansvloer te zijn, snappie! Dus daar stonden we om half elf... Nergens een bus te bekennen, heel veel volk op de been en niemand die wist wanneer er eindelijk een bus zou komen. Rond elven was het dan zover: stormloop naar de bus, wij: te laat, we konden er niet meer bij, de bus zal stampvol. Dus wachten op de volgende... Het was nu toch stilaan heel koud aan het worden en mijn voeten deden al pijn nog voor we op de dansvloer stonden, maar daar kwam om twintig na elf dan toch een tweede bus. Again: stormloop, ik had Eline's hand vastgepakt om te zorgen dat we toch tenminste samen de bus op konden, maar dan aan de deur van de bus begon het geduw en getrek: armen en ellebogen zwaaiden over en weer en op een bepaald moment werd ik zo geplet dat mijn voeten de grond even niet meer raakten... Maar we zaten op de bus en dat was toch wel het belangrijkst! Daar aangekomen laat ik mijn jas, sjaal en vest achter in de 'guardaroba' en trekken we naar binnen om te gaan betalen. Ook daar een geduw van jewelste om eerst te kunnen betalen. Na een kleine twintig minuten hadden we dan eindelijk betaald en konden we ons naar de dansvloer begeven, op weg naar een heel leuk feestje! Rond kwart voor drie gingen Eline en ik naar huis, de shuttledienst reed tot 4u en omdat we niet weer platgeduwd wilden worden, besloten we wat vroeger naar buiten te gaan. Nu moest ik mijn jas nog hebben van de vestiaire... Daar heb ik bijna twintig minuten gestaan, want er klopte niks meer van de nummering... Veel mensen kregen gewoon een foute jas, anderen vroegen nadat de vestiairemensen hen al vijf jassen hadden laten zien, om over de toog te mogen springen om zelf te gaan zoeken... Toen het eindelijk mijn beurt was, gaf ik mijn nummertje en dan vroeg die vrouw al 'Welke kleur moet ik zoeken?', tja... Grijs met in de mouwen een geel vestje en een beige sjaal... Ze kwam terug met een grijze jas maar met beige voering; nee, niet de mijne... Dan kwam ze terug met mijn jas, sjaal en vestje, gelukkig! Ik had al bij al toen het eindelijk mijn beurt was toch niet zo lang moeten wachten op de juiste jas, er waren er andere...
Eens buiten moesten we weer wachten op de shuttlebus, dat duurde naar ons gevoel een eeuwigheid, vooral omdat het zo koud was! Kwart over drie was ze daar, weer een geduw en getrek, maar we zaten vrijwel meteen op de bus! Gelukkig! Nu konden we na een geslaagde avond, met de nodige vertragingen, eindelijk naar huis en ons bedje in!

Sophie (B), Justine (FR), Graham (US)

De twee Waalse vriendinnen:
Sophie en Cécille

Délia en ik
Délia is de lieve vrouw van Koiné
die ons aan een appt geholpen heeft!

Eline, ik en Luigi (IT)

Vandaag heb ik alweer mijn kamer gepoetst. Waar blijft al dat stof toch vandaan komen??? Het was deze week ook mijn beurt om de keuken onder handen te nemen. Er stond weer nog een hele berg afwas van onze lieve huisgenootjes, grrrr, die ik dus ook maar gedaan heb... Nu is alles weer voor een tijdje proper. Dat tijdje is meestal echt een tijd-JE, want voor je het goed en wel beseft, staat er weer een berg afwas. Ik snap echt niet waarom je niet nadat je gegeten hebt, gewoon even je potten en pannen afwast, dat gaat veel sneller én het eten is er nog niet aangekoekt, wat het dus ook nog gemakkelijker maakt. Ik vind het ook geen leuk jobke, hoor, echt niet, maar het is toch zoveel handiger. Ach ja, hier zie je een foto die ik net nadat ik gepoetst had, genomen heb. Binnen 24u lijkt de keuken alweer op een slagveld en dan maak ik er weer een foto van, zo kunnen jullie zien hoe snel dat gaat!

De propere keuken, zonder rommel

Een LEEG aanrecht!!! :) 

Nu nog even een feitje waar we gisteren ook even bij stil hebben gestaan: nog maar 4 weken en een paar dagen en het lesgedeelte van Erasmus is al voorbij...
Het is echt waar wat het spreekwoord zegt: 'tijd vliegt', en bijzonder snel ook...

Alla prossima!
En tot ik jullie weer spreek:
You've only got limited time on earth, make that time one hell of a party!

X