Een restaurant en veel vrienden

Dag lieve lezertjes!

Ik vond het dringend nog eens tijd voor een kleine update over de avonturen hier. Hoewel 'avonturen' misschien wat overdreven is.
Zondag zijn we met onze Erasmusvrienden een pizza gaan eten in het enige restaurant van Forlì dat alle dagen z'n deuren openstelt voor het grote, hongerige, publiek. Het énige...!
Het L'Ex-B - verhaal. Toen Eline en ik naar Forlì waren afgezakt eind juni, zijn we daar al een keertje gaan eten. Toen dachten deze lieve mensen dat we Oostenrijkers waren en schotelden ze ons hapjes met Oostenrijkse vlaggetjes op, voor en zetten ze 'Anton aus Tirol' op. Na veel aarzelen durfde een van de zaakvoerders toch te vragen van waar we waren en toen waren ze natuurlijk verbaasd over het feit dat er twee Belgische meisjes bij hen kwamen eten. En toen werd het donderdag, in juni... In Forlì is op donderdagnamiddag àlles, maar echt àlles dicht, zo ook de restaurants... We waren een beetje teleurgesteld dat we nergens iets vonden om te eten, maar toen passeerden we L'Ex-B... En dat was wel open!!!! Dus twee keer naar hetzelfde restaurant op 4 dagen tijd! En twee keer lekker gegeten en twee keer lekker gebabbeld met de eigenaars. We beschouwden mekaar toen al als vrienden en nu is dat nog altijd zo.
Vrijdag hadden Eline en ik geen zin om naar de supermarkt te gaan, maar de kasten waren leeg, dus, inderdaad, op naar L'Ex-B. Ook nu werden we met een hartelijke glimlach begroet en het eten was wederom heel lekker. Maar... zoals ik al zei, zijn we op zondag gaan eten met de Erasmusbende... Oorspronkelijk hadden we een ander restaurant in gedachten, maar dat bleek dicht te zijn. Ja hoor, weer was L'Ex-B het enige geopende restaurant van de stad! Viva L'Ex-B!!!!

Gisteren was er de wekelijkse Aperitivo-avond en deze keer was Slovakije aan de beurt! Er waren lekkere hapjes, maar alles was altijd zo snel op dat we niet alles hebben geproefd. Binnen twee weken moet de grote colonne aanwezige Belgen (20 à 25 Belgen hier!) haar beste beentje voorzetten. We weten nog niet wat we zullen maken, maar een gezellige avond wordt het zeker en vast!

Ondertussen gaan de lessen hun gewone gangetje en wij proberen om ze zo goed mogelijk te volgen. We hebben wel een wijzigingetje doorgevoerd in ons lessenpakket; we hadden namelijk eerst een vertaalvak van het derde jaar gekozen, vertalen van Frans naar Italiaans, maar dat was veel te moeilijk voor ons omdat we de taalvariëteit moesten behouden (bijvoorbeeld Franse jongerentaal in Italiaanse jongerentaal omzetten). Nu volgen we het vertaalvak van het tweede jaar en da's al een stuk makkelijker, daar gaat het nog over basic vertalen, dus gewone teksten zoals we die van De Nicolò gewoon zijn. De docent is een heel lieve man die echt het allerbeste met zijn, voornamelijk Eramus-, studenten voorheeft.

Jullie horen snel weer van mij!
Maar tot dan
Live life to the fullest

Alla prossima!
X

Over duimen, pretparken en... la dolce vita!

Ciao ragazzi!

De titel van dit bericht 'says it all'. Oké, waar zal ik beginnen...
Duimen: Deze week heb ik een paar keukenaccidenten gehad... Een keer was ik de patate (Italiaans of Antwerps, aan u de keuze... ;) ) aan het schillen en sneed ik per ongeluk in mijn duim, niet diep, zo net een schrammetje net vanboven op het topje van mijn linkerduim. Da's dus niet zo fijn, want je voelt dat bij alles wat je vastpakt en doet. De dag nadien ben ik aan het afwassen en prik ik met een vork in mijn rechterduim. Deze keer minder geluk: bloed! Een stevige snee recht in de vouw van mijn duim, weer zo'n gezellige plek! Gelukkig is de linkerduim nu bijna genezen. De andere is nog wat gevoelig, maar dat zal ook wel snel klaar zijn!

Pretpark: Zondag zijn Eline en ik naar Mirabilandia geweest, da's een pretpark hier niet zo ver vandaan. Met de trein en de bus circa anderhalf uur onderweg. En het moet gezegd, het was ge-wel-dig! 't Was minstens zo leuk als Bobbejaanland, mijn persoonlijke Belgische favoriet!
Er waren twee extreme achtbanen, waaaaaaanzinnig extreme achtbanen, eentje gaat 6 keer over de kop, die hebben we zes keer gedaan ;)! De andere gaat 2 keer over de kop, maar die gaat dan weer 55m hoog aan 120km/u! Zalige attractie, da's mijn favoriet in het park! Er was ook een geweldige stuntshow, heel knap gedaan en best wel gevaarlijk, echt niets voor mietjes! Voor de rest waren er nog veel andere attracties die ook best tof waren, maar die een speciale vermelding op een haar na gemist hebben!

Het plan van de achtbaan, Katun,  6x over kop

iSPEED

Voor de rest van de foto's verwijs ik u graag door naar mijn facebook-pagina, ik denk dat de meesten onder jullie daar wel toegang tot hebben dus...

La dolce vita: Het leven gaat hier z'n gewone gangetje.
- We gaan nu eindelijk naar school, al vonden we het vanochtend toch een beetje tegenvallen dat we zo vroeg uit de veren moesten. Na zo'n vermoeiende dag gisteren wilden we nog wel een uurtje langer.
- We moeten naar onze goesting veel te veel naar de supermarkt. Lieve mama's we snappen eindelijk waarom jullie dat echt niet graag doen! :)
- En voor de rest gaat het hier goed, we zijn nu eindelijk een beetje terug in het schoolritme aan het komen en dat was toch wel nodig!

Dikke kus en tot ik jullie weer spreek:
Eat, pray, love!

X

Aula Magna??? Aula Magna!!!

Vanochtend is het dan toch gelukt: de eerste lessen gingen van start! 
Wij stonden stipt op tijd aan aula Magna, waar om 11u onze allereerste les van het academiejaar zou worden gegeven. De vorige les liep wat uit, dus het duurde wel een tijdje om gesetteld te geraken. Wij verwachtten ons aan een les Studi interculturali e di genere van Prof.ssa Baccolini.
Een man stond voor de klas, pakte rustig zijn boeken uit zijn schooltas, intussen was er nog veel heen en weer geloop en zat nog niet iedereen op zijn plaats, wij dachten dat we ons vergist hadden in het feit dat de docent een vrouw was, dus tot hier nog geen enkel probleem. De man opende zijn powerpoint, wij probeerden die te ontcijferen en toen begon het te dagen; in de voetnoot van zijn powerpoint stond Martelli - Sociologia. Wij begonnen onrustig heen en weer te wriemelen, checkten nog eens bij de buurjongen of dit wel aula Magna was, dat was zo, hoe kon de les dan verkeerd zijn... De vriendelijke buurjongen vroeg welke les we moesten hebben en van welke faculteit we waren. Dit is een les voor de Politieke wetenschappen, liet hij toen weten. Dus, wij buiten...
Naar het secretariaat, daar wisten ze ook niet wat er was misgelopen. We kwamen daar ook een aantal klasgenoten tegen, zij gingen naar het andere secretariaat ook nog eens horen... Blijkt dat er twee keer een aula Magna is... Die twee verschillende aula's bevinden zich op nog geen tweehonderd meter van elkaar vandaan en niemand weet dat die er is; tenzij je in Via Oberdan eens achter de hoek van de trap gaat kijken, want daar hangt de grote pijl naar aula Magna... Zoiets kan je toch wel aangeven op een lessenrooster, zou je denken.
Maar soit, we hebben de les gevonden, de professoressa in kwestie was blij dat er toch een beetje meer belangstelling was voor haar les en de les was al bij al interessant. Ik moet zeggen, ik kon haar heel goed begrijpen terwijl ze praatte, maar tegelijk notities nemen is toch nog een andere zaak! Maar ach, dat was de eerste les, waar we al te laat binnenkwamen en dan is het niet zo evident om ineens aandacht te hebben voor de twee belangrijkste zaken tijdens een les: luisteren en noteren! Ik reken erop dat die zaken wel loslopen en dat we dat over een weekje al gewoon zijn.

Zo dadelijk hebben we de Welcome Day, Almafest en een Freshman party! De namiddag zit goed gevuld! Ik laat jullie op tijd en stond wel weten hoe die was, maar tot dan ...

Make love, not war!

X
Xana

Zenuwen... maar veel goesting

Morgen is het dan eindelijk zover: de eerste lessen op Italiaanse bodem. Tenminste, als men ook in onze school niet beslist om te gaan staken... De Italiaanse docenten zijn ontevreden door een aantal maatregelen die getroffen werden in verband met de hervorming van het onderwijs, bij een aantal van onze Belgische klasgenoten werden hun eerste lessen in Italië geschorst, o.a. bij David en Sander in Padova.
Eigenlijk hoop ik dat ze bij ons niet staken, want ik heb hier al zolang naar uitgekeken dat het nu echt wel mag beginnen. Vreemd, zullen jullie denken, maar toch is het zo: ik wil naar school! Als dit alles in België gebeurde, zou ik niet liever willen dan dat Sambre, Lanslots, Kockaert en heel de bende docenten gingen staken... Maar hier is het anders, hier ben je op Erasmus, hier wil je naar school om andere mensen te leren kennen, om te zien hoe men de lessen hier aanpakt, kortom om te weten hoe het zou zijn om als Italiaanse de lessen te volgen en eigenlijk gewoon ook omdat ik de taal écht wil kunnen als ik terug thuis ben!

Eerlijk gezegd, ik ben best wel wat zenuwachtig. Ga ik het kunnen volgen, hoe zit het met noteren in de les, zijn er hulpmiddelen,...? Veel vragen, morgen hopelijk een antwoord!

Eline 'Elena' en ik hebben vier vakken gekozen, die we nu de eerste week gaan proberen:
- Linguistica italiana; wat zoveel betekent als Italiaanse grammatica en dat maar liefst 8 uren van de lesweek in beslag neemt.

- Lingua francese; wat zoveel betekent als Franse grammatica, da's goed voor 4u + 2u Lettorato francese zijnde de oefeningen.

- Studi interculturali e di genere; invulling van deze les is mij ook nog niet helemaal duidelijk, maar naar aanleiding van de titel zou ik durven zeggen dat het om een cultuurvak gaat, goed voor 4u.

- Traduzione tra l'italiano e il francese; vertaalcollege! Ook goed voor 4u!

Ons lessenrooster is dus behoorlijk goed gevuld!

Als alles blijft zoals het nu is, hebben we vrijdagnamiddag vrij!
Wat voor ons wel vreemd is, is dat de middagpauze hier maar een halfuurtje duurt, dat zijn we niet gewoon, dus dat zal ook weer even aanpassen worden, maar ook dat zal uiteindelijk allemaal wel loslopen.

Ik groet u met zenuwen maar ook met heel veel goesting!

Alla prossima!

X